1. Коска ставіцца:
паміж галоўнай і даданай часткамі.
Напрыклад:
Пасаджу каля вёсак сады маладыя, каб ты вечна цвіла і ў шчасці расла, дарагая мая Беларусь (П.Панчанка).
Яны выехалі з двара, калі апошняя жоўтая палоска зары дагарала на захадзе (У.Караткевіч).
Каб любіць Беларусь нашу мілую, трэба ў розных краях пабываць... (А.Ставер).
Дзяды і бацькі нашу мову стваралі, каб звонка звінела, была як агонь (П.Броўка);
паміж даданымі часткамі, якія адносяцца да адной і больш галоўных частак.
Напрыклад:
Глянь туды, дзе машыны спяваюць, дзе палае ў горане сталь, дзе рабочыя песні складаюць пад сталёвы напеў малатка (П.Трус).
А там, дзе разам мы прайшлі, вясенні гул не моўкнуў, газоны пышна расцвілі, зазіхацелі вокны (М.Танк).
Калі даданая частка стаіць у сярэдзіне галоўнай, яна выдзяляецца коскамі з двух бакоў.
Напрыклад:
Над ускрайкам лесу, дзе пачыналіся жоўтыя пяскі, зазвінела песня ляснога жаваранка (Я.Колас).
2. Калі аднародныя даданыя часткі звязваюцца пры дапамозе адзіночных злучнікаў і, ды (у значэнні «і»), або, ці, то паміж імі коска не ставіцца.
Напрыклад:
Я люблю часіну навальніцы, калі б’е пярун па ўсіх ладах і злуюцца ў хмарах бліскавіцы (П.Панчанка).
Некаторыя ішлі далей, дзе было начальства і дзе раздаліся гэтыя нечаканыя выбухі (В.Быкаў).
Як толькі разднела і ўзышло сонца, пачалі збірацца вучні (Я.Колас).
Перад супраціўнымі злучнікамі і перад злучнікам і, які паўтараецца паміж аднароднымі даданымі часткамі, коска ставіцца.
Напрыклад:
Нарадзіўся я ў маі, як сады вакол цвілі, а ў наднёманскім гаі распявалі салаўі (А.Русак).
3. Коска не ставіцца перад злучнікамі і, ды (у значэнні «і»), або, ці, што звязваюць дзве галоўныя часткі, да якіх адносіцца агульная даданая частка.
Напрыклад:
Ужо сонца праглядвала праз вершаліны хвой і пачынала адчувацца гарачыня летняга дня, калі настаўнікі падышлі да балота (Я.Колас).
Калі наступае глыбокая восень, над зямлёй нізка сцелецца туман або імжыць дробны дождж (К.Чорны).
4. Калі даданая частка звязваецца з галоўнай пры дапамозе састаўных падпарадкавальных злучнікаў (перш чым, затым што, пасля таго як, для таго каб, па меры таго як, да таго часу пакуль, з прычыны таго што, нягледзячы на тое што, дзякуючы таму што, у сувязі з тым што і інш.), то коска ставіцца паміж даданай часткай і галоўнай, калі даданая пачынаецца такім злучнікам і стаіць перад галоўнай (злучнік не разрываецца).
Напрыклад:
З той пары як пайшлі на аблаву, цягнецца іх паляванне да сённяшніх дзён (А.Куляшоў).
Для таго каб праца давала плённыя вынікі, трэба прывучыць да сталых і сур’ёзных адносін да яе з малых гадоў (Я.Колас).
Па меры таго як неба святлела, цемра змянялася рэдкім лёгкім змрокам... (І.Мележ).
Калі даданая частка сказа стаіць пасля галоўнай, коска ставіцца або перад другой часткай састаўнога падпарадкавальнага злучніка, або перад гэтым злучнікам у поўным яго складзе ў залежнасці ад сэнсу.
Напрыклад:
Я гэту мову ўзяў сабе таму, што зашмат у ёй было гаротных песень (М.Танк).
Бабка была спагадлівая да чужога гора, таму што сама перажыла шмат пакут і нягод (Ю.Пшыркоў).
Ён паабяцаў не пакідаць галерэю да таго часу, пакуль не адкрыецца новая экспазіцыя.
5. У залежнасці ад сэнсу коска можа ставіцца пасля першай часткі састаўнога падпарадкавальнага злучніка.
Напрыклад:
Перад тым, як ісці ў поле, яна прыбірала ў хаце, мыла падлогу, лавы (Б.Сачанка).
Па меры таго, як прыпыняўся дзе ў вёсцы Ельскі са сваім атрадам, прыпыняўся і Сцяпан (П.Пестрак).
Нягледзячы на тое, што давялося несці на плячах тол і боепрыпасы, адстаючых не было (І.Мележ).
Можа нават таму, што навокал было многа прастору, хлопцу раптам стала няўтульна (І.Чыгрынаў).
6. Коска не ставіцца перад як, калі, што і інш., якія ўваходзяць у склад устойлівых выразаў тыпу як не трэба лепш, як ні ў чым не бывала, калі б то ні было, што б там ні было і інш.
Напрыклад:
Усё было вылічана і вымеркавана як не трэба лепш (К.Чорны).
Супакойся, прашу цябе. Што б там ні было, у нашых адносінах нічога не зменіцца (К.Крапіва).
У выразах не хто іншы, як..., не што іншае, як... перад як ставіцца коска.
Напрыклад:
Прыйшоў не хто іншы, як наш сусед.
Гэта не што іншае, як цяга да тае самае стыхіі, у якой жылі іх ранейшыя продкі (К.Крапіва).
7. Калі побач стаяць два падпарадкавальныя злучнікі (ці злучнік і злучальнае слова), а таксама злучальны і падпарадкавальны злучнікі (у сказах з рознымі відамі сувязі), то паміж імі ставіцца коска.
Напрыклад:
Брыгадзе рабочых сказалі, што, калі своечасова будзе закончаны аб’ект, яны атрымаюць прэмію.
Пот заліваў вочы, але, каб не выдаць сваёй слабасці, хлопец не кідаў вёслаў (І.Шамякін).
8. Перад другім злучнікам коска не ставіцца, калі галоўная частка пачынаецца словамі дык, то.
Напрыклад:
А яшчэ помніць ён [Алесь], што калі прыходзілі жаўнеры ў вёску, дык насміхаліся з усіх, абзываючы «мужыкамі» (П.Броўка).
Ён чалавек дарма што сур’ёзны, а калі разгаворыцца, дык люба слухаць (К.Крапіва).
Трэба было адпачыць, але Іван адчуваў, што калі ўпадзе ў снег, то напэўна болей ужо не ўстане (В.Быкаў).
9. Калі перад падпарадкавальным злучнікам ці злучальным словам стаіць адмоўе не або злучальны злучнік (і, ці, або і інш.), які звязаны з даданай часткай, то яна не аддзяляецца коскай ад галоўнай часткі.
Напрыклад:
Нам трэба ведаць не дзе ты быў, а што ты за дзень зрабіў.
Ён спакойны і калі заўзята працуе, і калі адпачывае.
10. Даданая частка ў пазіцыі пасля галоўнай, выражаная толькі адным злучальным словам або спалучэннем слоў, коскай не аддзяляецца.
Напрыклад:
Яны паехалі і не сказалі куды.
Невядома хто тут гаспадар.
раскрыть » / « свернуть